Warszawskie Zakłady Papiernicze, Konstancin-Jeziorna

Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze Warszawskie Zakłady Papiernicze

Historia zakładów zaczyna się w 1775 roku, kiedy to baron Jan Kurtz zwrócił się do króla Poniatowskiego z propozycją założenia w Jeziornie papierni. Był to jeden z najstarszych zakładów papierniczych w Polsce i pierwszy na terenie Mazowsza. W powstałej wtedy Królewskiej Fabryce Papiery czerpano m.in. papier na którym spisana została Konstytucja 3 maja. Przy papierni powstała osada. W kolejnych latach zakład przechodził na własność Samuela Bruschkego, a następnie Józefa Krzyczkowskiego. Trzykrotnie spłonął – w latach 1804, 1819 i 1829.

W 1830 roku zakład przeszedł na własność Banku Polskiego. Powstawał w nim papier używany m.in. do druku papierów wartościowych. W 1836 r. wyposażony on został w nowoczesne maszyny sprowadzone dwa lata wcześniej z Wiednia – była to pierwsza maszyna papiernicza w Polsce, pozwalająca na produkcję “papieru bez końca”. Umieszczono ją w wykupionym na te potrzeby “górnym zakładzie” w miejscu pierwotnego młyna, który zaprojektował Jan Jakub Gay. Stworzono wtedy nowoczesny kompleks industrialny, łączący dwa zakłady. Od tamtej pory przyjęło się nazywać nowy kompleks “górną papiernią”, stary zaś “dolną papiernią”. W 1888 r. zakład w Jeziornie wykupiło Akcyjne Towarzystwo Mirkowskiej Fabryki Papieru. Z inicjatywy Edwarda Natansona w rok później przeniesiono do Jeziorny z Mirkowa większość maszyn i fachowców. Również z jego inicjatywy powstało osiedle Porąbka, przeznaczone dla pracowników nowej fabryki. Dla uczczenia przemysłowca przez szereg lat używano na jego określenie nazwy Edwardów, sama zaś dzielnica nazywana jest obecnie Mirkowem od nazwy macierzystej papierni. Po 1945 papiernia w Jeziornie znana była jako Warszawskie Zakłady Papiernicze – jeden z głównych producentów papieru w PRL, w latach 90. XX wieku sprywatyzowany. Przez lata górny kompleks zredukowany został do celów szmaciarni (i tym mianem jest nadal czasem określany) oraz magazynów. Spłonął niemal doszczętnie w pożarze w 1984 roku. W odrestaurowanych i rozbudowanych budynkach starej części papierni (oryginalnie proj. Jakub Gay, 1836-1838) stworzono w 2002 roku centrum handlowe “Stara Papiernia” (według proj. arch. Bulanda i Mucha / BiM).

Od 2001 zakłady były własnością firmy Metsä Tissue SA ale w 2012 roku zaprzestano produkcji, fabrykę zamknięto a wiosną 2013 rozpoczęto wyburzanie zabudowań.


Warszawskie Zakłady Papiernicze, Konstancin-Jeziorna | fotografia przemysłowa | zdjęcia przemysłowe | fotograf przemysłowy Paweł Suder – realizuje zdjęcia z zakresu fotografii lifestyle, korporacyjnej i dla firm na terenie całej Polski. Po zapoznaniu się z referencjami zapraszam do kontaktu!

Podziel się wrażeniami!

komentarzy/e